Küçüklükte baslayan dil beyazligi

Herkese selam.
Sorunumu anlatayim.
Nefesimi vermezsem kimse agzin kokuyor demiyor ama nefesimi verdigimde, yani normal bir sekilde konustugumda iste o zaman karsimdaki kisi kokuyu duyuyor. Tabi disaridan hiç kimse bana bunu demedi, annemle test ettik :)

Benim kokumun nasil gittiginden bahsedersem,
-kuruyemis tarzi besinler yedigimde azaliyor, belki de tamamen gidiyor. Burnumu ve agzimi tek elimde kapatarak kokladigimda sadece kuruyemis kokusu aliyorum ve agzimda sanki saglikli bir hava oluyor :)
-tüm agiz gargaralari kokumu gideriyor ama sonra tekrar basliyor tabiki.
-dilimin arkasindaki beyazligi firçaladigimda da koku gidiyor.

Son dedigim sey sanirim olayi özetliyor. Sorun dilimin arkasindaki beyazlikta. O da nasil bir beyazlik anlatayim. Agzimi açtigimda dilimini çikarmazsam o beyazligi göremezsiniz. Dilimi tamamen disari çikariyorum, dilimin arkasinin orta kisimlari beyaz ama tam arkaya dogru giden, benim göremeyecegim kisimlar dogru giden yolda beyazlik yok. Ama dilimin arka kisminin tam ortasindan baslayan, ipligi andiran ince bir beyazlik var arkalara dogru uzanan ama çok ince.

Küçükken çig hamur vs gibi seyleri severdim acaba o zamanlarda yedigim çig hamur vs vücudumda mantar yapmis ve bu yasima kadar vücudumda yasayan bu mantar da dilimin arkasindaki o beyazligin sebebi olabilir mi?

Çünkü 21 yasindayim ve bildim bileli agzim saglikli degilmis gibi hissediyorum. Agzimin ön taraflari saglikli, salyali ama arka tarafi kuru, sagliksiz gibi hissediyorum. Sanirim çok küçük yaslarda da o dilimin arkasi beyazdi ama tam hatirlamiyorum tabi. Ben 6-7 yasindayken nefesimi disariya vermemeye çalisiyorum ve bundan biktim. Kendime güvenimi azaltiyor bu durum çünkü.

Bu anlattiklarimdan yola çikarak, nasil bir yol izlemeliyim bu beyazligin kaynagini bulmak için?